fot. ks. kan. Waldemar Szczurowski
Jasienickie Misterium to nie tylko spektakl religijny, ale przede wszystkim żywy przykład tego, jak lokalne społeczności potrafią przywracać do życia zapomniane tradycje. Historia przedstawień pasyjnych w Jasienicy związana jest z dawnym klasztorem wiktorynów, którego początki działalności kulturalnej datuje się na XV stulecie. Kluczową postacią dla tego dziedzictwa był Johannes Reborch, który w 1476 roku spisał średniowieczny utwór pasyjny „Bordesholmer Marienklage" – Lament Maryjny z Bordesholm. To właśnie ten tekst wystawiany był w miejscowym klasztorze, stanowiąc fundament lokalnej tradycji teatralnej.
Po reformacji i likwidacji klasztoru tradycja pasyjnych przedstawień zanikła na długie wieki. Dopiero w XXI wieku, dzięki determinacji i zaangażowaniu mieszkańców Jasienicy i okolic, udało się ją przywrócić. Od 2013 roku, z przerwą spowodowaną pandemią COVID-19, w przestrzeni dawnego zespołu poklasztornego organizowane jest coroczne plenerowe Misterium Męki Pańskiej. Wydarzenie to stało się integralną częścią lokalnej tożsamości i ważnym punktem w kalendarzu kulturalnym regionu.
W widowisku bierze udział ponad 100 osób – od najmłodszych mieszkańców po seniorów. Uczestnicy wcielają się w postacie biblijne i wspólnie odtwarzają wydarzenia związane z męką, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. Przygotowanie przedstawienia to proces wielomiesięczny, wymagający zaangażowania wielu osób i wsparcia, instytucji, firm i stowarzyszeń.
Krajowy rejestr dobrych praktyk w ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego odgrywa istotną rolę jako platforma wymiany doświadczeń oraz inspiracji dla instytucji, organizacji, stowarzyszeń i wspólnot zaangażowanych w ochronę dziedzictwa. Obecnie rejestr liczy 18 pozycji. Za jego prowadzenie odpowiada Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego we współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa.
Wpisanie Misterium Męki Pańskiej w Jasienicy do krajowego rejestru to nie tylko prestiżowe wyróżnienie, ale przede wszystkim uznanie dla wieloletniego wysiłku lokalnej społeczności, która udowodniła, że nawet zapomniane tradycje można z powodzeniem przywrócić do życia i uczynić je ważnym elementem współczesnej kultury regionalnej.