Inwestycja zakłada powstanie nowoczesnego budynku, w którym znajdzie się Oddział Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego i Rehabilitacji. Ma to być czteropiętrowy pawilon kondygnacyjny z jedną kondygnacją podziemną, która połączy nowy obiekt ze starą lokalizacją szpitala, tak by cała infrastruktura funkcjonowała w jednym miejscu, świadcząc opiekę długoterminową oraz realizując projekt rehabilitacyjny.
Projekt podzielono na dwa etapy. Pierwszy obejmuje budowę samego centrum wraz z infrastrukturą towarzyszącą, drugi – przebudowę pomieszczeń szpitalnych w segmencie „D" budynku głównego.
Dyrektor Jarosz wyjaśnił także pochodzenie i znaczenie terminu, który nadaje nazwę nowej placówce. Geneza tego słowa pochodzi od profesora Ireneusza Kojdera, nestora zachodniopomorskiej neurochirurgii. Jak tłumaczył dyrektor, w ostrym procesie leczenia zespoły terapeutyczne stają przed wyborem, czy pacjent dzięki rehabilitacji ma szansę wrócić do społeczeństwa, czy mimo rehabilitacji będzie mógł korzystać jedynie z opieki długoterminowej – a ten wybór między dwiema ścieżkami nazywa się właśnie rewalidacją.
Nowa placówka ma realnie odciążyć system ochrony zdrowia. W Policach ma powstać 60 nowych łóżek opieki długoterminowej i rehabilitacji, 40 nowych miejsc pracy w medycynie oraz pełne wykorzystanie potencjału klinicznego USK 1 PUM – dla starzejącego się powiatu polickiego, który dziś nie ma takiej placówki.
Inwestycja odpowiada na demograficzne wyzwania regionu. Rosnąca chorobowość i niesprawność czynnościowa osób starszych, w tym schorzenia neurologiczne, udary czy zespoły otępienne, prowadzi do zjawiska „blokowania łóżek" i częstych rehospitalizacji na oddziałach ostrych, ponieważ brakuje ogniwa opieki długoterminowej między szpitalem a domem.
Dlaczego akademicki szpital w Policach jest do tego zadania idealnym miejscem? Po pierwsze, zapewnia ciągłość leczenia – pacjenci po leczeniu neurologicznym i neurochirurgicznym trafiają bezpośrednio do rehabilitacji w tym samym podmiocie, bez przerywania ścieżki terapeutycznej i transportu między placówkami. Po drugie, SPSK 1 PUM jako wiodący ośrodek akademicki regionu dysponuje gotową kadrą medyczną, będącą jednocześnie kadrą dydaktyczną, dzięki czemu nie trzeba budować zasobów kadrowych od zera. Po trzecie, nowe centrum przejmie pacjentów niewymagających dalszej hospitalizacji, ale niegotowych do powrotu do domu, co ograniczy zjawisko bedblockingu na oddziałach szpitalnych.
Koszt całego przedsięwzięcia to prawie 45 milionów złotych. Szpital liczy na dotację celową z budżetu państwa w wysokości 44,23 mln zł, co oznacza, że niemal całość inwestycji miałaby zostać sfinansowana ze środków rządowych.