Kwiaty pod pomnikiem "Ludziom Solidarności" w 46. rocznicę Porozumień Sierpniowych

W Policach uczczono dziś 46. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych – jednego z najważniejszych wydarzeń w powojennej historii Polski. Pod pomnikiem "Ludziom Solidarności" złożono kwiaty, oddając hołd ludziom, którzy w sierpniu 1980 roku doprowadzili do przełomu.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"3503"}

W uroczystości wzięli udział przedstawiciele Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność” Zakładów Chemicznych „POLICE” SA, a także reprezentanci samorządu gminnego i powiatowego oraz partii politycznych.

Co wydarzyło się w sierpniu 1980 roku?

Fala strajków, która ogarnęła Wybrzeże latem 1980 roku, nie wzięła się znikąd. Była bezpośrednią konsekwencją pogłębiającego się kryzysu gospodarczego, jaki dotykał wówczas Polskę. Niezadowolenie robotników doprowadziło ostatecznie do rozmów władzy z komitetami strajkowymi, których owocem stały się cztery historyczne porozumienia.

Jako pierwsze, 30 sierpnia 1980 roku, podpisano porozumienie szczecińskie – ze strony strajkujących sygnował je Marian Jurczyk, a w imieniu rządu Kazimierz Barcikowski. Dzień później, 31 sierpnia, w słynnej sali BHP Stoczni Gdańskiej im. Lenina, Lech Wałęsa złożył swój podpis pod porozumieniem gdańskim – tym razem symbolicznym, wielkim długopisem, a partnerem ze strony rządowej był Mieczysław Jagielski.

Porozumienia zawarto również poza Wybrzeżem. 3 września 1980 roku w Jastrzębiu-Zdroju dokument podpisał Jarosław Sienkiewicz z Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego przy KWK Manifest Lipcowy (ze strony rządu Aleksander Kopeć), a 11 września w Hucie Katowice w Dąbrowie Górniczej – Zbigniew Kupisiewicz, wobec rządu reprezentowanego przez Franciszka Kaima.

Narodziny "Solidarności"

To właśnie te cztery porozumienia otworzyły drogę do powstania NSZZ „Solidarność” – pierwszego w bloku wschodnim samorządnego i niezależnego od władzy związku zawodowego. Strajkujący domagali się nie tylko prawa do zrzeszania się, ale też m.in. podwyżek płac oraz przywrócenia do pracy osób zwolnionych z przyczyn politycznych.

Dzisiejsza uroczystość pod polickim pomnikiem to przypomnienie, że wydarzenia sprzed 46 lat wciąż mają znaczenie – nie tylko jako karta w podręcznikach historii, ale jako fundament wolności związkowych, z których korzystają dziś kolejne pokolenia pracowników.